خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن جام طرب فزای ساقیبنمود مرا لقای ساقی
۲
در حال چو جام سجده بر دمپیش رخ جان فزای ساقی
۳
ننهاده هنوز چون پیالهلب بر لب دلگشای ساقی
۴
ترسم که کند خرابیی بازچشم خوش دلربای ساقی
صفحهٔ ۱ از ۳