خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خوشتر از جان، آخر کجایی؟کی روی خوبت با ما نمایی؟
۲
بی‌تو چنانم کز جان به جانمهر سو دوانم، آخر کجایی؟
۳
بیمار خود را می‌پرس گه گهپیوسته از ما مگزین جدایی
۴
جانا، چه باشد؟ گر در همه عمرگرد دل ما یک دم برآیی
صفحهٔ ۱ از ۲