خلوتی با عراقی
غزل شمارهٔ ۳۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شدم از عشق تو شیدا، کجایی؟به جان می‌جویمت جانا، کجایی؟
۲
همی پویم به سویت گرد عالمهمی جویم تو را هر جا، کجایی؟
۳
چو تو از حسن در عالم نگنجیندانم تا تو چونی، یا کجایی؟
۴
چو آنجا که تویی کس را گذر نیستز که پرسم، که داند؟ تا کجایی؟
صفحهٔ ۱ از ۳