خلوتی با عراقی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - ایضاله
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای باد برو، اگر توانیبرخیز سبک، مکن گرانی
۲
بگذر سحری به کون جاناندریاب حیات جاودانی
۳
باری تو نه‌ای چو من مقیداز وی به چه عذر باز مانی؟
۴
خاک در او ببوس و از ماشخدمت برسان، چنان که دانی
صفحهٔ ۱ از ۷