خلوتی با هاتف اصفهانی
غزل شمارهٔ ۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که در جام رقیبان می پیاپی می‌کنیخون دل در ساغر عشاق تا کی می‌کنی
۲
می‌نوازی غیر را هر لحظه از لطف و مرادم به دم خون در دل از جور پیاپی می‌کنی
۳
راه اگر گم شد نه جرم ناقه از سرگشتگی استبی گناه این راه‌پیما ناقه را پی می‌کنی
۴
ناله و افغان من بشنو خدا را تا به کیگوش بر آواز چنگ و نالهٔ نی می‌کنی
صفحهٔ ۱ از ۲