خلوتی با هاتف اصفهانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲ - تجدید مطلع
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم صبح عنبربیز شد بر تودهٔ غبرازمین سبز نسرین‌خیز شد چون گنبد خضرا
۲
ز فیض ابر آذاری زمینِ مرده شد زندهز لطف باد نوروزی جهان پیر شد برنا
۳
صبا پر کرد در گلزار دامان از گل سوریهوا آکنده در جیب و گریبان عنبر سارا
۴
عبیر آمیخت از گیسوی مُشکین سنبل پرچینگلاب افشاند بر چشم خمارین نرگس شهلا
صفحهٔ ۱ از ۵