خلوتی با رشحه
شمارهٔ ۹ - مطلع یک غزل
رشحه
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم نه گر خاکم به باد از تندی خوی تو رفتغم از آن دارم که محروم از سر کوی تو رفت
۲
گلشن خلدش شود گر جا، نیاساید دگررشحهٔ مسکین که محروم از سر کوی تو رفت
صفحهٔ ۱ از ۱