→ رشحهرشحه
رشحه
رشحه
از فهرست کتاب، به شعر دلخواهت برو.
شمارهٔ ۱ - از یک قصیدهفلک کینه گرا دوش به آهنگ جفا←شمارهٔ ۲ - مطلع یک غزلدردا که بود خاصیت این چشم ترم را←شمارهٔ ۳ - مطلع یک غزلدامن قاتل به دست آمد دم بسمل مرا←شمارهٔ ۴ - بخشی از قصیده شماره ۱ (فلک کینه گرا دوش به آهنگ جفا)هر کجا نام ز دانش همه افلاک حجاب←شمارهٔ ۵ - رباعیای از لب تو به خون رخ لعل خضاب←شمارهٔ ۶ - مطلع یک غزلآن بت گل چهره یارب بسته از سنبل نقاب←شمارهٔ ۷ - مطلع یک غزلز دوری تو دو چشمم چو رود جیحون است←شمارهٔ ۸ - غزلماهم اگر به قهر شد از لطف باز گشت←شمارهٔ ۹ - مطلع یک غزلغم نه گر خاکم به باد از تندی خوی تو رفت←شمارهٔ ۱۰ - مطلع یک غزلدل رفت و ز خون دیده ما را←شمارهٔ ۱۱ - مطلع یک غزلجان و دل بیرون کس ازدست تو مشکل می‌برد←شمارهٔ ۱۲ - از یک غزلمی‌تپد از شوق دل در سینه‌ام گوئی که باز←شمارهٔ ۱۳ - از یک غزلز هر مژگان کند صد رخنه در دل←شمارهٔ ۱۴ - از یک غزلبه قید زلف تو آن دل که پای بند شود←شمارهٔ ۱۵ - از یک قصیدهتو آن شهریاری که از آستینت←شمارهٔ ۱۶ - در مدح ضیاء‌السلطنهای ضیاء السلطنه ای بانوی گیتی مدار←شمارهٔ ۱۷ - مطلع یک غزلهمی ریزد به روی یکدگر دلهای مجروحان←شمارهٔ ۱۸ - مطلع یک غزلفرستد مژدهٔ وصلی چو خو کردم به هجرانش←شمارهٔ ۱۹ - مطلع یک غزلشب و روز من آن داند که دیده است←شمارهٔ ۲۰ - غزلآمد هزار تیر تو بر جسم چاک چاک←شمارهٔ ۲۱ - از یک غزلبه یاد روی تو بر مه شبی نظر کردم←شمارهٔ ۲۲ - از یک قصیدهتاج دولت تا ز خاک درگهش بر سر زدم←شمارهٔ ۲۳ - غزل جفا و جور تو عمری بدین امید کشیدم جفا و جور تو عمری بدین امید کشیدم←شمارهٔ ۲۴ - از یک غزلنکشد دل به جز آن سرو قدم جای دگر←شمارهٔ ۲۵ - غزل چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیم چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیم←شمارهٔ ۲۶ - نامشخصیکی شد تا به کویت بانگ زاغ و نغمهٔ بلبل←شمارهٔ ۲۷ - نامشخصباز دل برد از کفم زلف نگار تازه‌ای←شمارهٔ ۲۸ - نامشخصجدا از زلف و رخسار تو جان دادم به ناکامی←شمارهٔ ۲۹ - نامشخصپی وصل تو ما را زور و زر نیست←