خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۸
غزلیات از رسالهٔ جلالیه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آزرده‌ام به شکوه دل دلستان خودکو تیغ که انتقام کشم از زبان خود
۲
تیغ زبان برو چو کشیدم سرم مبادچون لاله گر زبان نکشم از دهان خود
۳
انگیختم غباری و آزردمش به جانخاکم به سر ببین که چه کردم به جان خود
۴
از غصهٔ درشتی خود با سگان اوخواهم به سنگ نرم کنم استخوان خود
صفحهٔ ۱ از ۳