خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۳
غزلیات از رسالهٔ جلالیه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شدم از گریه نابینا چراغ دیدهٔ من کوسیه گردید بزمم شمع مجلس دیدهٔ من کو
۲
عنان بخت هر بی دل که بینی دلبری داردنگهدار عنان بخت بر گردیدهٔ من کو
۳
به میزان نظر طور بتان را جمله سنجیدمندیدم یک کران تمکین بت سنجیدهٔ من کو
۴
بود دامن به دست صد خس این گلهای رعنا راگل یکرنگ دامن از خسان برچیدهٔ من کو
صفحهٔ ۱ از ۲