خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بعد هزار انتظار این فلک بی‌وفاشهد وصالم چشاند، زهر فراق از قفا
۲
وه که ز کین می‌کند هر شب و روزم سپهربا تو به زحمت قرین و از تو به حسرت جدا
۳
رفتی و می‌آورد جذبهٔ شوقت ز پیخاک مرا عن‌قریب همره باد صبا
۴
با تو بگویم که هجر با من بی‌دل چه کردروزیِ من گر شود وصل تو روز جزا
صفحهٔ ۱ از ۲