خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی ز روی چنان منع چون کند ما راخدا برای چه داده‌ست چشم بینا را
۲
نشان ز عالم آوارگی نبود هنوزکه ساخت عشق تو آوارهٔ جهان ما را
۳
درون پرده از این بیشتر مباش ای گلکه نیست برگ و نوا بلبلان شیدا را
۴
هزار سلسله‌مو در پیت به خاک افتدچو بر قفا فکنی موی عنبرآسا را
صفحهٔ ۱ از ۳