خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مبین به چشم کم ای شوخ نازنین ما راگدای کوی توام همچنین مبین ما را
۲
هنوز سجدهٔ آدم نکرده بود ملککه بود گرد سجود تو بر جبین ما را
۳
گذر به تربت ما یار کمتر از همه کردگمان به یاری او بود بیش ازین ما را
۴
به دستیاری ما ناید آن مسیح نفساگر بود ید بیضا در آستین ما را
صفحهٔ ۱ از ۳