خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوق درون به سوی دری میکشد مرامن خود نمی‌روم دگری میکشد مرا
۲
یاران مدد که جذبهٔ عشق قوی کمنددیگر به جای پرخطری میکشد مرا
۳
ازبار غم چو یکشبه ماهی به زیر کوهشکل هلال مو کمری میکشد مرا
۴
صد میل آتشین به گناه نگاه گرمدر دیدهٔ تیز بین نظری میکشد مرا
صفحهٔ ۱ از ۲