خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو افکنده ببیند در خون تنم راکنید آفرین ترک صید افکنم را
۲
نیاید گر از دیده سیلی دمادمکه شوید ز آلودگی دامنم را
۳
ور از خاک آتش علم برنیایدکه هر شام روشن کند مدفنم را
۴
به فانوس تن گر رسد گرمی دلبسوزد بر اندام پیراهنم را
صفحهٔ ۱ از ۲