خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر با توام ز دیدن غیرم گزیر نیستور دورم از تو خاطرم آرام‌گیر نیست
۲
در هجر اینچنینم و در وصل آن چنانخوش آن که هجر و وصل تواش در ضمیر نیست
۳
بیمار دل به ترک تو صحبت‌پذیر نیستاما بلاست اینکه نصیحت‌پذیر نیست
۴
فرهاد رخم پرور چشم حقارتستاما به دیدهٔ دل شیرین حقیر نیست
صفحهٔ ۱ از ۲