خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتی جهان پناها اقبال رهبرت بادظل همای دولت گسترده بر سرت باد
۲
دولت که یاریت کرد پیوسته باد یارتایزد که داورت ساخت همواره یاورت باد
۳
ای پر گشاده شهباز هرجا کنی نشیمنچون بیضهٔ چرخ نه تو در زیر شهپرت باد
۴
نسبت به شانت از من ناید اگر دعائیگویم همین که عالم یک سر مسخرت باد
صفحهٔ ۱ از ۳