خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۱۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تنی زلالوش آن سرو گل قبا داردکه موج از اثر جنبش صبا دارد
۲
شب آمد و سخن از کید مدعی میگفتازین سخن دگر آیا چه مدعا دارد
۳
رقیب جان برد از هجر و بر خورد ز وصالمن از فراق بمیرم خدا روا دارد
۴
ز حال آن بت بیگانه وش خبر پرسیدکه باد میوزد و بوی آشنا دارد
صفحهٔ ۱ از ۲