خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خبر از رفتن آن سرو روانم مدهیدبیخودم من خبر از رفتن جانم مدهید
۲
یا مجوئید نشان از من سرگشته دگریا به آن راه که او رفته نشانم مدهید
۳
ترسم افتد ز زبانم به تر و خشک آتشنام آن سرو خدا را به زبانم مدهید
۴
بعد ازین بودن من موجب بدنامی اوستخون من گرم بریزید و امانم مدهید
صفحهٔ ۱ از ۲