خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزارگونه متاع است ناز را به دکانشنگاه گوشهٔ چشم از متاع‌های گرانش
۲
خطاب خود به من از اهل بزم خواسته پنهانکه نرگسش شده گویا و خامش است زبانش
۳
هزار نکته بیان می‌کند به جنبش ابروهزار نکته دیگر که مشکل است بیانش
۴
حواله دل محروم من نمی‌شود الابه سهو تیر نگاهی که می‌جهد ز کمانش
صفحهٔ ۱ از ۲