خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۳۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دارم از طبع ستم خیز تو حظی و چه حظوز عتاب شعف آمیز تو حظی و چه حظ
۲
می‌کنم با نفس آمیز نگه‌های عجباز نگاه غضب‌آمیز تو حظی و چه حظ
۳
آن که وی جرعه‌کش بزم تو بود امشب داشتپیش اغیار به پرهیز تو حظی و چه حظ
۴
نیم بسمل شده تیغ تغافل امروزمی‌کند از نگه تیز تو حظی و چه حظ
صفحهٔ ۱ از ۲