خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۴۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که همیشه در غمت فکر محال می‌کنمهجر تو را ز بی‌خودی وصل خیال می‌کنم
۲
شب که ملول می‌شوم بر دل ریش تا سحرصورت یار می‌کشم دفع ملال می‌کنم
۳
او ز کمال دلبری زیب جمال می‌دهدمن ز جمال آن پری کسب کمال می‌کنم
۴
زلف مساز پرشکن خال به رخ منه که منچون دگران نه عاشقی با خط و خال می‌کنم
صفحهٔ ۱ از ۲