خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۴۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی جان کسی دل بری از هیچ کسانآفت حسن بتان است هجوم مگسان
۲
تو ز خود غافلی ای شمع ملک پروانهکه چو گل هر نفسی میزنی آتش به کسان
۳
زده آتش به جهان حسن تو وز بیم نفستا شود روی تو آئینهٔ آتش نفسان
۴
کشور حسن بیک تاخت بگیری چو شوندهم رهان ره سودای تو باری فرسان
صفحهٔ ۱ از ۲