خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۴۶۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخت را آفتاب سایه‌گستر می‌توان گفتنخطت را سایهٔ خورشیدپرور می‌توان گفتن
۲
میانت را نشاید موی گفت از نازکی امادهانت را ز تنگی تنگ شکر می‌توان گفتن
۳
رخت را با رخ یوسف مقابل می‌توان کردندمت را با دم عیسی برابر می‌توان گفتن
۴
مکرر گرچه نتوان گفت با آن نوش لب حرفیلبش را گفته‌ام قند و مکرر می‌توان گفتن
صفحهٔ ۱ از ۲