خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۱۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر بادگفتا شراب نوش و غمِ دل بِبَر ز یاد
۲
گفتم به باد می‌دهدم باده نام و ننگگفتا قبول کن سخن و هر چه باد، باد
۳
سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دستاز بهر این معامله غمگین مباش و شاد
۴
بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچدر معرضی که تخت سلیمان رَوَد به باد
صفحهٔ ۱ از ۲