خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این طلعت و رخسار که دارد که تو داریاین قامت و رفتار که دارد که تو داری
۲
لب شهد و حدیثت شکر است ای گل خنداناین شهر شکربار که دارد که تو داری
۳
چشم تو به یک چشم زدن خون دلم خورداین نرگس خون خوار که دارد که تو داری
۴
ای در تن هر گلبنی از رشگ تو صد خاراین گلبن بی‌خار که دارد که تو داری
صفحهٔ ۱ از ۲