خلوتی با محتشم کاشانی
شمارهٔ ۵۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز بر من نظر افکنده شکار اندازیبه شکار آمده در دشت دلم شهبازی
۲
کرده از گوشه کنارم هدف ناوک نازگوشه چشم خدنگ افکن صید اندازی
۳
خون بهای دو جهانست در اثنای عتاباز لبش خندهای از گوشهٔ چشمش نازی
۴
سخن مجلسیش میکشد از ذوق مراچون زیم گر شنوم روزی از آن لب رازی
صفحهٔ ۱ از ۲