خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۱۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تَنَت به نازِ طبیبان نیازمند مبادوجود نازکت آزردهٔ گزند مباد
۲
سلامتِ همه آفاق در سلامتِ توستبه هیچ عارضه شخصِ تو دردمند مباد
۳
جمالِ صورت و معنی ز امنِ صحتِ توستکه ظاهرت دُژَم و باطنت نَژَند مباد
۴
در این چمن چو درآید خزان به یغماییرهش به سروِ سهی قامتِ بلند مباد
صفحهٔ ۱ از ۲