خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۱۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حُسن تو همیشه در فزون بادرویت همه ساله لاله‌گون باد
۲
اندر سرِ ما خیالِ عشقتهر روز که باد در فزون باد
۳
هر سرو که در چمن درآیددر خدمتِ قامتت نگون باد
۴
چشمی که نه فتنهٔ تو باشدچون گوهرِ اشک غرقِ خون باد
صفحهٔ ۱ از ۳