خلوتی با محتشم کاشانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۹ - قصیدهٔ در مدح مرتضی نظام شاه بحری
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی محیط شکوه تو را فلک معبرسفینهٔ جبروت تو را زمین لنگر
۲
ضمیر خازن رای تو را ز دار قضازبان خامهٔ حکم تو هم زبان قدر
۳
ز نعل رخش تو روی زمین پر از خورشیدز عکس تیغ تو سطح زمین پر از جوهر
۴
ز قبهٔ سپرت لامع آسمان شکوهز مهجه علمت طالع آفتاب ظفر
صفحهٔ ۱ از ۱۰