خلوتی با محتشم کاشانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۰ - تجدید مطلع
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی به دایتش از روزگار هجر به ترنهایتش چو زمان وصال فیض اثر
۲
شبی در اول دی شام تیره‌تر ز عشاولی در آخر او صبح پیشتر ز سحر
۳
شبی عیان شده از جیب او ره ظلماتولی زلال بقا زیر دامنش مضمر
۴
شبی چو غره ماه محرم اول اوولی ز سلخ مه روزهٔ آخرش خوش‌تر
صفحهٔ ۱ از ۱۲