خلوتی با محتشم کاشانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۵ - تجدید مطلع
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به فر ذات بی‌همتا دو عالم را مقرسایهٔ خورشید عونت هفت گردون را سپر
۲
بهر حمل بار حملت کاسمان هم سنگ اوستکوه می‌بندد خیال اما نمی‌بندد کمر
۳
چرخ کاندر ضبط گیتی نیست رایش را نظیرنسخهٔ قانون تدبیر تو دارد در نظر
۴
از تو عالم کامرانست ای کریم کامکارچون زبان از نطق و گوش از سامعهٔ چشم از بصر
صفحهٔ ۱ از ۸