خلوتی با محتشم کاشانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۳ - ایضا فی مدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جهان را به دولت تو نظامآسمان را به خدمت تو قیام
۲
نقطهٔ پای کبریای تو راستحیز افزون ز ساحت اوهام
۳
آتش قهرت ار زبانه کشدچون سپند از فلک جهند اجرام
۴
گر شکوهت مکان طلب گرددپا ز حیز برون نهند اجسام
صفحهٔ ۱ از ۱۲