خلوتی با محتشم کاشانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۸ - در مدح مرتضی نظام شاه پادشاه دکن
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دهر پیر عیش ز سر گیر کاسمانمهد زمین سپرد به دارای نوجوان
۲
ای چرخ خوش بگرد که خوش بی‌درنگ گشتدوران به کام شاه جوان بخت کامران
۳
ای دور پای بر سر اندوه زن که زدعیش ابد صلا به خدیر جهان سنان
۴
خرم شو ای بسیط زمین کاین بساط شدموکب نشین خسرو آخر زمانیان
صفحهٔ ۱ از ۸