خلوتی با محتشم کاشانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵۹ - در مدح سلطان حسن فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آیت اقبال شد رایت سلطان حسنحمد خداوند را اذهب عناالحزن
۲
آن که نسیم از درش گر گذرد بر قبورمردهٔ صد ساله را روح در آید به تن
۳
آن که غضب رایتش گر فتد از حلم دورجان مسیحا زند خیمه برون از بدن
۴
ذات نکو طینتش زینت صد بارگاهوضع گران رتبتش زیور صد انجمن
صفحهٔ ۱ از ۸