خلوتی با محتشم کاشانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۷ - ایضا فی مدیحه
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بده داد طرب چون شد بلند از لطف ربانیبه نامت خطبهٔ دولت برایت رایت خانی
۲
علم برکش چو استعداد فطری بی‌طلب دادتمکین حکم و تاج سروری و چتر سلطانی
۳
به عشرت کوش کز هر گوشه می‌بینم چو ماه نوصراحی گردنان را بر زمین پیش تو پیشانی
۴
تو شاخ دولتی بنشین درین بستان سرا چندانبه عیش و خرمی کز زندگانی داد بستانی
صفحهٔ ۱ از ۱۱