خلوتی با حافظ
غزل شمارهٔ ۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی که غیب‌نمای است و جامِ جم داردز خاتمی که دمی گم شود، چه غم دارد؟
۲
به خَطُّ و خالِ گدایان مده خزینهٔ دلبه دستِ شاهوَشی دِه که محترم دارد
۳
نه هر درخت تحمّل کند جفایِ خزانغلامِ همتِ سروم که این قدم دارد
۴
رسید موسمِ آن کز طرب چو نرگسِ مستنهد به پایِ قدح هر که شش درم دارد
صفحهٔ ۱ از ۳