خلوتی با شیخ بهایی
غزل شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک دمک، با خودآ، ببین چه کسیاز که دوری و با که هم نفسی
۲
ناز بر بلبلان بستان کن!تو گلی، گل، نه خاری و نه خسی
۳
تا کی ای عندلیب عالم قدس!مایل دام و عاشق قفسی؟
۴
تو همایی، همای، چند کنیگاه، جغدی و گاه، خرمگسی؟
صفحهٔ ۱ از ۲