خلوتی با شیخ بهایی
شمارهٔ ۷
مثنویات پراکنده
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
روح بخشی، ای نسیم صبحدمخود مگر میآیی از ملک عجم
۲
تازه گردید از تو درد اشتیاقمیرسی گویا ز اقلیم عراق
۳
مردهٔ صد ساله یابد از تو جانتو مگر کردی گذر از اصفهان
صفحهٔ ۱ از ۱