خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک چشم تو بیاراست صف مژگان راتیره بخت آن که بدین صف نسپارد جان را
۲
فارغم در غم عشق تو ز ویرانی دلکه خرابی نرسد مملکت ویران را
۳
گر نبودی هوس نقطهٔ خالت بر سرپشت پایی زدمی دایرهٔ امکان را
۴
شد فزون بس که خریدار لبت می‌ترسمکه نبندند به جان قیمت این مرجان را
صفحهٔ ۱ از ۳