خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا لعل تو باده داده یاران رابس توبه شکسته توبه کاران را
۲
خواهی نرسی به ناامیدیهانومید مکن امیدواران را
۳
سر پنجهٔ عشقت از سر کینهبر خاک نشانده تاج داران را
۴
رحمانی خویش را چه خواهی کردرحم ار نکنی گناهکاران را
صفحهٔ ۱ از ۳