خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون خاک می‌شود به رهت جان پاک مابگذار نخوت از سر و بگذر به خاک ما
۲
یا رب که دامن تو نگیرد به روز حشرخونی که ریختی ز دل چاک چاک ما
۳
دردا که هیچ در دل سختت اثر نکرداشک روان و آه دل دردناک ما
۴
تاکی که با خیال تو در خاک می‌کنیمخم‌خانه مست می‌شود از فیض تاک ما
صفحهٔ ۱ از ۲