خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطت دمید از اثر دود آه ماشد آه ما نتیجه روز سیاه ما
۲
ما را به جرم عشق تو کشتند منکرانسرمایهٔ ثواب شد آخر گناه ما
۳
ما خون‌بهای خویش نخواهیم روز حشرگر باز بر جمال تو افتد نگاه ما
۴
شاهد ضرور نیست شهیدان عشق راگو هیچ دم مزن ز شهادت گواه ما
صفحهٔ ۱ از ۳