خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کاش جان بخواهد معشوق جانی ماتا مدعی بمیرد از جان فشانی ما
۲
گر در میان نباشد پای وصال جانانمردن چه فرق دارد با زندگانی ما
۳
ترک حیات گفتیم کام از لبش گرفتیمالحق که جای رشک است بر کامرانی ما
۴
سودای او گزیدیم جنس غمش خریدیمیا رب زیان مبادا در بی زیانی ما
صفحهٔ ۱ از ۳