خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پایه عمر گران‌مایه بر آب است برآبهمه جا شاهد این نکته حباب است ، حباب
۲
باده خور باده به بانگ نی و فتوای حکیمزان که دل درد تو را چاره شراب است، شراب
۳
بر سر کوی خرابات کسی آباد استکه مدام از می دیرینه خراب است، خراب
۴
گر به تیغم نزند محض گناه است، گناهور به خونم بکشد عین ثواب است، ثواب
صفحهٔ ۱ از ۳