خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش در آغوشم آمد آن مه نخشبکاش که هرگز سحر نمی‌شدی این شب
۲
مهوشی از مهر در کنار من آمدچون قمر اندر میان خانهٔ عقرب
۳
عشق به جایی مرا رساند که آنجاگردش گردون نبود و تابش کوکب
۴
هست به سر تا هوای کعبه مقصودکوشش راکب خوش است و جنبش مرکب
صفحهٔ ۱ از ۳