خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از جلوهٔ حسنت که بری از همه عیب استآسوده‌دل آن است که در پردهٔ غیب است
۲
هم از رخ تو صحن چمن لاله به دامانهم از خط تو باد صبا نافه به جیب است
۳
در مرحلهٔ شوق نه ننگ است و نه ناموسدر مسئلهٔ عشق نه شک است و نه ریب است
۴
موسی چه کند گر نکند پیشه شبانیتا بر سرش اندیشهٔ فرزند شعیب است
صفحهٔ ۱ از ۲