خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیوهٔ خوش منظران چهره نشان دادن استپیشهٔ اهل نظر دیدن و جان دادن است
۲
چون به لبش میرسی جان بده و دم مزننرخ چنین گوهری نقد روان دادن است
۳
خواهی اگر وصل یار از غم هجران منالز آن که وصول بهار تن به خزان دادن است
۴
چشم وی آراسته ابروی پیوسته رازان که تقاضای ترک زیب کمان دادن است
صفحهٔ ۱ از ۳