خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم تماشای خلق در رخ زیبای اوستهر که نظر می‌کنی محو تماشای اوست
۲
عاشق دیوانه را کار بدین قبله نیستقبلهٔ مجنون عشق خیمهٔ لیلای اوست
۳
مسئلهٔ زاهدش هیچ نیاید به کارآن که لب شاهدش مساله فرمای اوست
۴
آن بت طناز را خلوت دل منزل استخواجه به دیر و حرم بیهده جویای اوست
صفحهٔ ۱ از ۴