خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قطع نظر ز دشمن ما کرد چشم دوستدردی که داشتیم دوا کرد چشم دوست
۲
در عین خشم اهل هوس را به خون کشیدکامی که خواستیم روا کرد چشم دوست
۳
بر ما نظر فکند و ز بیگانه برگرفتدیدی که التفات به جا کرد چشم دوست
۴
جمعی بکشت و جمع دگر زنده ساخت بازبنگر به یک نظاره چه‌ها کرد چشم دوست
صفحهٔ ۱ از ۳